استان چهارمحال و بختیاری با داشتن مناطق بکر و طبیعی، یکی از مقاصد جذاب ایران در حوزه طبیعتگردی و فرهنگ بومی است. در این میان، شهر لردگان بهعنوان یکی از شهرستانهای جنوبی این استان، دارای ویژگیهای خاص جغرافیایی، تاریخی و فرهنگی است که آن را به منطقهای مهم و قابلتوجه تبدیل کرده است. در این مقاله از جهانگرد تور، با موقعیت دقیق لردگان، شرایط اقلیمی، جاذبههای گردشگری و جنبههای فرهنگی و اقتصادی آن آشنا میشویم.
موقعیت جغرافیایی لردگان
شهر لردگان در جنوب غربی استان چهارمحال و بختیاری واقع شده و مرکز شهرستان لردگان به شمار میرود. این شهر با استانهای خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد و اصفهان هممرز است. لردگان در فاصله حدود ۱۶۰ کیلومتری از شهرکرد، مرکز استان، قرار دارد و از نظر توپوگرافی در منطقهای کوهستانی و نسبتاً مرتفع واقع شده است.
اقلیم و شرایط طبیعی
لردگان به دلیل قرارگیری در دامنههای زاگرس، از اقلیم کوهستانی با تابستانهای معتدل و زمستانهای سرد برخوردار است. این شهر دارای منابع آبی فراوان، چشمههای دائمی، پوشش گیاهی متنوع و جنگلهای طبیعی است. رودخانه خرسان یکی از مهمترین منابع آبی این منطقه محسوب میشود که نقش مهمی در کشاورزی و تأمین آب شرب دارد.
ویژگیهای فرهنگی و اجتماعی
اکثریت ساکنان لردگان را اقوام بختیاری تشکیل میدهند که به زبان لری بختیاری صحبت میکنند. این منطقه دارای غنای فرهنگی قابلتوجهی است و آداب و رسوم، پوشش سنتی، موسیقی محلی و مراسمهای قومی در میان مردم این منطقه همچنان زنده و فعال هستند. مردم لردگان به مهماننوازی و پایبندی به سنتهای بومی شهرت دارند.
جاذبههای گردشگری
لردگان با داشتن طبیعتی بکر و متنوع، جاذبههای متعددی برای گردشگران داخلی و خارجی دارد. از جمله مهمترین این جاذبهها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- پارک جنگلی پروز
منطقهای جنگلی با پوشش گیاهی طبیعی که فضایی مناسب برای گردش، طبیعتگردی و آرامش در دل کوهستان فراهم میآورد.
- چشمه برم
چشمهای پرآب و زیبا در حوالی شهر که بهعنوان یکی از منابع طبیعی محبوب محلی شناخته میشود.
- منطقه حفاظتشده هلن
زیستبومی کمنظیر برای گونههای نادر گیاهی و جانوری که از نظر زیستمحیطی اهمیت بالایی دارد.
- رودخانه خرسان
این رودخانه از مهمترین منابع آبی منطقه است و در کنار مناظر طبیعی خود، فضایی مناسب برای قایقسواری، ماهیگیری و عکاسی فراهم میکند.
اقتصاد و معیشت
اقتصاد لردگان عمدتاً بر پایه کشاورزی، دامداری و باغداری استوار است. وجود آب کافی و خاک حاصلخیز سبب شده تا محصولاتی مانند گندم، جو، گردو، انار، انگور و گیاهان دارویی در این منطقه بهوفور تولید شود. همچنین صنایع دستی و تولیدات محلی نقش مهمی در اقتصاد خانوارهای روستایی دارد.