جهان ما پر از نقاط شگفتانگیز و داستانهای عجیبی است که گاهی مرز میان واقعیت و افسانه را کمرنگ میکنند. یکی از این داستانهای جذاب که در سالهای اخیر فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی را به شدت تحت تاثیر قرار داده، وجود شهری منحصربهفرد در قلب آمریکای جنوبی است. سؤالی که ذهن بسیاری از ماجراجویان و پژوهشگران اجتماعی را به خود مشغول کرده این است که آیا شهر مخصوص زنان در برزیل وجود دارد و ساختار اجتماعی این منطقه چگونه مدیریت میشود.
این موضوع نه تنها از نظر گردشگری، بلکه از دیدگاه جامعهشناسی و بررسی الگوهای نوین زندگی گروهی اهمیت بالایی دارد. در این مقاله تلاش میکنیم با تکیه بر حقایق مستند تاریخی و جغرافیایی، نقاب از چهره این داستان برداریم و واقعیت موجود در این منطقه از برزیل را بررسی کنیم.
روستای نوئوا دو کوردیرو؛ خاستگاه یک شایعه جهانی
واقعیت این است که شهری تماماً زنانه به آن معنای فانتزی که در برخی رسانهها تصویر میشود وجود ندارد، اما منطقهای به نام «نوئوا دو کوردیرو» (Noiva do Cordeiro) در جنوب شرقی برزیل وجود دارد که ساختار جمعیتی و مدیریتی بسیار خاصی دارد. این منطقه در واقع یک دهکده یا شهرک کوچک روستایی است که بخش عمده ساکنان آن را زنان تشکیل میدهند.
جرقه شهرت جهانی این روستا زمانی زده شد که برخی آژانسهای خبری با انتشار گزارشهای مبالغهآمیز، این مکان را به عنوان شهری معرفی کردند که مردان در آن ممنوعالورود هستند و زنان به دنبال شوهر میگردند. این نوع روایتهای ژورنالیستی باعث شد که تصویری غیرواقعی از این جامعه کوچک در ذهن مردم جهان شکل بگیرد.
ریشههای تاریخی و علت شکلگیری جامعه زنانه
برای درک وضعیت فعلی نوئوا دو کوردیرو، باید به اواخر قرن نوزدهم میلادی بازگردیم. این روستا در سال ۱۸۹۱ توسط زنی به نام ماریا سنھورینها د لیما پایهگذاری شد. او به دلیل فرار از یک ازدواج اجباری و سنتی، از سوی کلیسا و جامعه خود طرد شد و به همراه چند زن دیگر که شرایط مشابهی داشتند، این جامعه کوچک را پایهگذاری کرد.
این پیشینه تاریخی باعث شد که روحیه استقلالطلبی و همبستگی شدیدی در میان زنان این منطقه شکل بگیرد. آنها یاد گرفتند که برای چرخاندن چرخهای اقتصادی و کشاورزی روستا، تنها به توانمندیهای خود متکی باشند و ساختاری را ایجاد کنند که در آن صلح، همکاری و تقسیم عادلانه وظایف حرف اول را میزند.
واقعیت حضور مردان در این منطقه چیست؟
بر خلاف شایعاتی که ادعا میکنند هیچ مردی حق ورود به این روستا را ندارد، مردان در این جامعه حضور دارند اما نقش و پویایی آنها متفاوت است. بسیاری از زنان این روستا ازدواج کردهاند و دارای همسر و فرزندان پسر هستند. اما به دلیل نبود فرصتهای شغلی کافی در این منطقه روستایی، بیشتر مردان و پسران جوان برای کار در معادن یا شهرهای بزرگ، روستا را ترک میکنند.
این مردان معمولاً طول هفته را دور از خانه سپری میکنند و تنها در روزهای آخر هفته به روستا بازمیگردند. در غیاب آنها، تمام امور مدیریتی، کشاورزی، تصمیمگیریهای کلان و کارهای اجرایی روستا توسط زنان انجام میشود. این الگوی زیستی خاص باعث شده که در طول روزهای هفته، این مکان کاملاً زنانه به نظر برسد.
الگویی موفق از مدیریت محلی
نوئوا دو کوردیرو نمونهای جالب از یک جامعه خودکفا است که در آن تصمیمگیریها به صورت جمعی اتخاذ میشود. زنان این منطقه با تکیه بر کار گروهی در بخش کشاورزی و تولید صنایع دستی، توانستهاند استقلال مالی خود را حفظ کنند. این روستا نشان داد که فراتر از شایعات رسانهای، توانمندی مدیریتی زنان میتواند جامعهای آرام، پویا و به دور از تنشهای رایج شهری خلق کند.
سوالات متداول
نام دقیق روستای معروف زنان در برزیل چیست و در کجا قرار دارد؟ نام این منطقه نوئوا دو کوردیرو (Noiva do Cordeiro) است که در منطقه تلو اوتونی در ایالت میناس گرایس برزیل واقع شده است.
آیا مردان به طور کامل از ورود به این روستا منع شدهاند؟ خیر، مردان اجازه ورود دارند و بسیاری از آنها همسران زنان روستا هستند، اما به دلیل شرایط کاری، بیشتر در اواخر هفته در روستا حضور پیدا میکنند.
جمعیت این منطقه چقدر است و شغل اصلی آنها چیست؟ جمعیت این روستا حدود چندصد نفر است و بیشتر ساکنان آن به کارهای کشاورزی، باغداری و تولید پوشاک و صنایع دستی مشغول هستند.
